تقدیم به بهترینم...

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست

تا اشارات نظــر نامــــه رسان من و توست

              گوش کن با لب خاموش سخن می گویــم

              پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

                           روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید

                           حالیا چشم جهانی نگران من و توست

گرچه در خلــــــوت راز دل ما کس نرسید

همه جا زمزمه عشق نهان من و توست

               اینهمه قصه فردوس و تـمنای بهشت

               گفتگویی و خیالی ز جهان من و توست

                          گو بهار دل و جان باش و خزان باش ار نه

                          ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل

هرکجا ناله عشق است نشان من و توست

            سایه زآتشکده ماست فروغ مه و مهر

            وه از این آتش روشن که به جان من و توست.

                                                                                                ه.ا (سایه)