فصل پنجم- محمدرضا عبدالملکیان

قدر این همه بابونه و

این همه بهار پنهان را نمی دانی

قدر این همه روز پرپر شده

قدر این شعری که به خانه می آید و

                                    دیگر سراغت را نمی گیرد.

نه

دیگر در هیچ پنجره ای پیدا نمی شوی

و دیگر

با هیچ ستاره ای همسفر نیستی

 لباس می پوشی

به خیابان می روی

با کرفس و کاهو

بر می گردی

اما دیگر

نه سلامی در کار است و

نه ستاره ای

چه اشتباهی اتفاق افتاده است

با این همه بابونه و

                        این همه بهار پنهان

این همه سال گمشده را

                                    چگونه بر گردم؟

نه راهی مانده است و

نه ردپایی

تنها ، سوزی

            و سوسوی ستاره ای سرگردان

                                    در آسمان مغموم پنجاه سالگی

چگونه برگردم

نه، این ستاره سرگردان

                        مرا به منزل نمی رساند.

چرا گرفته دلت ؟ مثل آنکه تنهایی ؟

                                                                                       چقدر هم تنها...

پیامبر اکرم (ص) فرمود:

 "رمضان ماهی است که ابتدایش رحمت است و میانه اش مغفرت و پایانش آزادی از آتش جهنم."

در هفته آخر ماه رمضان ما رو هم از دعای خیرتون فراموش نکنید.